Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13442 K.2023/21884

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin süre tutum dilekçesi ile kararları temyiz ettiği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, eski kız arkadaşı olan katılana hakaret ve tehdit ettiği iddiasıyla kamu davaları açılmıştır. Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı kanaatiyle hakkında beraat kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın katılanın annesine gönderdiği mesajda yer alan "O kızına söyle ulaşsın bana yoksa kapanmaz bu defter" şeklindeki sözlerin, ileride gerçekleşmesi muhtemel bir kötülük içermemesi karşısında sanık hakkında tehdit suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak ;

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesinin (a) bendi yerine (c) bendi olarak gösterilmesi Yargıtay tarafından düzeltilebilmesi mümkün görülen hukuka aykırılık kabul edilmiştir.

2. Sanığın katılanın annesine gönderdiği mesajda yer alan " Trajikomik ailenin maymun iştahlı kızı ..." şeklindeki sözlerin katılanın onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte olmadığından ve sanığın katılanı arayarak " Or...spu ve f...hişe" dediğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından bahisle sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir

Ancak ;

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesinin (e) bendi yerine (c) bendi olarak gösterilmesi Yargıtay tarafından düzeltilebilmesi mümkün görülen hukuka aykırılık kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasından "Her ne kadar sanık hakkında katılana yönelik hakaret ve tehdit suçlarından dolayı cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de;

atılı suçların yasal unsurları olayda oluşmaması nedeniyle her iki suçtan dolayı sanığın CMK 223/2-c maddesi uyarınca BERAATİNE," ibaresi çıkartılarak yerine " 1- Sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca BERAATİNE, 2-Sanığın üzerine atılı tehdit suçunun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) bendi uyarınca BERAATİNE,” ibarelerinin eklenmesi suretiyle HÜKÜMLERİN Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,