Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13582 K.2023/21196

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın katılanın kendisine gönderdiğini iddia ettiği mesaj içeriğine ilişkin bir delilin dosyada olmadığı, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanığın kullanmakta olduğu ... numarası GSM hattı ile katılanın kullanmakta olduğu cep telefonuna "şerefsiz, korkak" diye mesajlar göndermek suretiyle katılana hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, suça konu ve sanığın gönderdiğini ikrar ettiği mesaj içeriklerinin sanığın savunmasını destekler nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, Yerel Mahkemenin sanığın katılanın kendisine yönelik haksızlık içeren mesaj gönderdiğine dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR