Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13598 K.2023/21655

Sanık hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından neticeten hükmolunan 500,00 TL ve 1.000,00 TL adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemeni kararı ile sanık hakkında,

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 62, 52 nci maddeleri uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın taksitlendirilmesine,

2. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin birinci cümlesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın taksilendirilmesine,

3. Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın taksitlendirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Aile sağlığı merkezinde doktor olarak görev yapan şikâyetçi ile aynı yerde hizmetli olarak çalışan sanığın aile sağlığı merkezinin temizliği konusunda meydana gelen aksaklıklarla ilgili konuştukları esnada sanığın şikâyetçiye "Sıkıyorsa beni işten çıkartırsınız." diyerek tehditte bulunduğu, aynı gün öğlen saatlerinde sanık ve şikâyetçi arasında aynı konuyla ile ilgili yapılan konuşmada sanığın sinirli bir şekilde elinde bulunan temizlik malzemelerini yere atarak şikâyetçinin üzerine doğru yürüdüğü, şikâyetçiye hitaben "Seni s...m o... çocuğu" diyerek hakaret ettiği, şikâyetçinin yakasından tutup vuracakmış gibi yapıp vurmadığı,

şikâyetçinin bileğinden tutarak iteklemek suretiyle kasten yaralamaya teşebbüs ettiği iddiasıyla tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarıını işlediği iddia olunmuştur. Yerel Mahkemece, sanık suçlamaları inkar etse de tanık F. H.'nin şikâyetçinin anlatımlarını doğruladığı kabul edilerek mezkur suçlardan mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Sanık savunması, şikayetçi, tanık anlatımları ve tüm dosya göre; sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,