Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13622 K.2023/20965

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itıbarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; alkollü olduğu için suçun manevi unsuru olan kast unsurunun somut olayda oluşmadığına, şikâyetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde rutin devriye görevlerini ifa eden polis memurları mağdur ... Ö. ile ... O.'nun sanığın sevk ve idaresindeki araç ile yolda zikzaklar çizerek seyretmekte olduğunu görmeleri üzerine araç sürücüsü olan sanığın yanına gittiklerinde sanığın alkollü olduğunu fark ettikleri, olay yerine sağlık görevlilerini çağırdıkları, sanıktan kimliğini ibraz etmesini istemeleri üzerine sanığın mağdurlara hitaben "Manyak mısın, geri zekalı, polis memuru sen rahatsız mısın, niye beni durdurdun, ruh hastası mısın, lan s... git inmiyorum." şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddia ve Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

1. Sanığın ikrar içeren savunmada bulunduğu belirlenmiştir.

2. Mağdurlar benzer anlatımlarda bulunmuşlardır.

3. Tanık anlatımları, olaya dair CD ve CD inceleme tutanağı, sanığa ait adli sicil kaydı ve nüfus kaydı örneği dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın savunması, mağdurların ve tanıkların benzer anlatımları, CD inceleme tutanağı, adli sicil kaydı, dosya arasında yer alan diğer bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; şikâyete tabi olmayan kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşması ve suç tarihinde kasıtlı suçtan sabıkası bulunan sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmama gerekçesinin yerinde olması karşısında; sanık müdafiinin ileri sürdüğü temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

İleri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi." dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR