Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13707 K.2023/21261

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin 25.11.2011 tarih 2011/691 Esas, 2011/773 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği,

2. Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli 2015/98 Esas, 2015/471 Karar sayılı kararıyla sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle mahkemesine ihbarda bulunulduğu,

3. İhbar üzerine Yerel Mahkemenin başlıkta bilgileri yer alan kararıyla sanık hakkındaki hüküm aynen açıklanmıştır.

4. Tebliğname'de sanık hakkında kurulan hükümde basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozma yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi sübuta, pişman olduğuna, lehine olan Kanun hükümlerinin uygulanmadığına, mahkeme kararının usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın gece vakti arabasında yüksek sesle müzik dinleyerek çevreye rahatsızlık verdiği ihbarı üzerine polis memuru şikâyetçilerin olay yerine gittikleri, sanığın, şikâyetçileri görünce kaçmaya çalıştığı, kovalamaca sonucu yakalandığı, alkolmetreyi üflemesinin istenildiği ve kimlik kontrolünün yapılmaya çalışıldığı sırada şikâyetçilere hitaben "Polis değil misiniz, hepiniz şerefsizsiniz." diyerek zincirleme şekilde kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın hakaret suçunu, alenen işlemesine karşın hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ve yine hesap hatası neticesinde sonuç hapis cezası "1 yıl 15 gün" yerine "1 yıl 25 gün" olarak belirlenmiş ise de; aleniyet arttırımı ile doğru uygulama yapılması halinde daha fazla cezaya hükmedileceği anlaşıldığından sanığın çifte atıfetten yararlandırılmaması ve aleyhe temyiz de olmadığı için bu hususlardan dolayı bozma yapılmamış, açıklamalar ışığında Tebliğnamede'ki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Şikâyetçi ve tanık anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiğinin kabulü ile mahkûmiyeti yönündeki ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca lehe olan Kanun hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığı yönündeki mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, Anlaşıldığından sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu, Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR