Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14080 K.2023/21272

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkeme kararının mağdur vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; mağdur vekilinin temyizinin tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Mağdur ...'in 16.12.2015 tarihli dilekçesi ile şikâyetinden vazgeçmesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mağdurun, kamu davasında katılan sıfatının kalmadığı anlaşıldığından, aynı Kanun’un 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı, hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdur ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,