Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14341 K.2023/23376

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasında, beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin; Mahkeme gerekçeli kararında her ne kadar "örgüt" kelimesinin kullanılmasının olgusal temellere dayandığını ve maddi örneklerle desteklenmesi sebebiyle eleştirel mahiyette olduğu, sanığın kasıtlı olarak katılanın şeref, haysiyet, namus ve toplum içindeki itibarını, diğer fertler nezdindeki saygınlığını rencide ettiğinin açık olduğu, hakaret suçunun unsurları oluştuğundan cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ... Gazetesi ve gazeteye ait internet sitesinde 23.08.2014 tarihinde yayınlanan "Düzeltme Örgütü" başlıklı haberden dolayı katılana hakaret ettiği iddia edilen olayda, suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle Yerel Mahkemece beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu hakaret eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.01.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR