Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14388 K.2023/22871

Hakaret suçundan hükmolunan 1.740,00 TL adlî para cezasına ilişkin hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin bir ve dördüncü fıkraları, 43 ile 62 nci maddeleri, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 5.620,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin bir ve dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 1.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçları işlemediği ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemeden alınan yıkım kararının yerine getirilmesi sırasında sanığın, komşusu olan şikayetçi ... K'ye sinkaflı sözler söyleyip, "Seni gördüğüm yerde elimden geleni yaparım." biçimindeki sözleriyle tehdit ettiği, yıkıma karşı gelip eline aldığı tüfeği havaya doğrultarak Kürtçe tehdit ve hakaret içerikli sözler söylediği, jandarma tarafından tüfek alınmak istendiğinde aralarında boğuşma yaşandığı, sanığın tüfeği başına dayayarak intihar teşebbüsünde bulunduğu,

tüfek elinden alındıktan sonra kendisini evinden aşağıya atmaya teşebbüs ettiği, karakola götürülürken de "Karakola giderim ancak döndüğümde bu duvarı yıkılı olarak görürsem karşı taraftan gördüğüm ilk şahsı vurur öldürürüm." biçimindeki sözleriyle tehditte bulunduğu iddiasıyla hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit suçlarından açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyet kararı verirken, tehdit suçundan beraat kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın, "Tüfek elimdeyken yıktırmam dedim, tüfeği istediler, vermedim, aramızda itiş kakış yaşandı." biçimindeki savunması, şikayetçiler ile tanıkların olay tutanağı ile uyumlu anlatımları, tanık jandarma görevlisi Ü. P.'nin, sanığın elindeki tüfeği kendilerine vermek istemediği ve askerlerle boğuştuğu yönündeki anlatımı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın, elinde tüfek varken tehdit içerikli sözler söylemek ve elindeki tüfek jandarma tarafından alınmak istendiğinde onları itmek suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği anlaşılmakla sübut bulan suçtan cezalandırılmalarına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın temyiz nedenlerine de itibar edilmemiştir.

2. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

3.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin bir ve dördüncü fıkraları ile 43 üncü maddesi uyarınca belirlenen 11 ay 7 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası neticesinde hapis cezasının 9 ay 10 gün yerine 9 ay 11 gün biçiminde belirlenmesinden sonra 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 TL'den olmak üzere 5.600,00 TL yerine netice adli para cezasının 5.620,00 TL biçiminde fazla belirlenmesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR