Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14445 K.2023/23139

Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 1412 sayılı Kanun’un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile,

1. Sanık ... hakkında, görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 43 üncü maddesi uyarınca neticeten hükmolunan 12 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci madde gereği açıklanmasının geri bırakılmasına,

2. Sanık ... hakkında,

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile 43 üncü, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve denetim süresinin 2 yıl 6 ay olarak belirlenmesine

b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 43 üncü, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve denetim süresinin 2 yıl olarak belirlenmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine, haksız tahrik ve meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurların belediyede memur olarak çalıştıkları, sanığın araç otopark işletmecisi olduğu, inceleme dışı sanık ...'nun da aynı yerde işçi olarak çalıştığı, ruhsat haricindeki parselin boşaltması için mağdurların suç tarihinde sanık ...'ı uyarmak amacıyla otoparka geldikleri, bunun üzerine sanık ...'ın mağdurlara hitaben "Benim ekmeğime mani olacak adamın avradını sinkaf ederim." diyerek alenen hakaret ettiği, sanık ... ile birlikte mağdurlara vurmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddia ve Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları ve bu kanun yolunun da tüketilmiş olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın savunmaları, mağdurların beyanları, denetleme tutanağı, adli muayene raporları ve tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçları işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik ve meşru müdafaa hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a. Hakaret suçundan temel ceza tayin edilirken hüküm fıkrasında uygulama maddeleri arasında özel tahrik hükmü olan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesine de yer verilerek hüküm içerisinde çelişkiye neden olunması,

b. Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenen "1 yıl 5 ay 15 gün" hapis cezasından aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken cezanın "1 yıl 14 ay 7 gün" yerine "2 yıl 2 ay 5 gün" olarak belirlenmesine müteakip artırımın ve indirimin de bu miktar üzerinden yapılması nedeniyle fazla ceza tayini,

c. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan belirlenen temel ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/3 oranında artırım yapılırken hapis cezasının "1 yıl 4 ay" yerine "1 yıl 4 ay 1 gün" olarak belirlenmesine müteakip artırımın ve indirimin de bu miktar üzerinden yapılarak fazla ceza tayini,

d. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca takdiri indirim oranının 1/6 olarak belirlenmesine rağmen, görevi yaptırmamak için direnme suçundan aynı gerekçelerle takdirim indirim oranının 1/20 olarak belirlenmesi suretiyle hükümler arasında çelişkiye neden olunması,

e. Suçun işleniş şekli, mağdur sayısı ve tüm dosya kapsamı karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine uyulmadan sanık hakkında atılı suçlar yönünden aynı Kanun'un 43 üncü maddesinde düzenlenen arttırım oranının ve yeterli gerekçede gösterilmeden denetim sürelerinin de alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

f. Uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendindeki kendi altsoyu üzerindeki haklar dışındaki diğer haklardan yoksun kılınma kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle, karar bu yönlerden hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık ...'nun kanun yolu başvurusu itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B-2) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,