Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/1445 K.2023/16582

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü maddelerinde düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Tebliğname'de sanık hakkında kurulan beraat hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın katılana yönelik söylediği ve tehdit suçu kapsamında kaldığı kabul edilen sözün aynı zamanda hakaret suçunu da oluşturduğuna, mahkeme kararının usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü taraflar arasında başlayan tartışmada; sanığın, katılana "Sana bir tane çakarım ha, senin ananı avradını sinkaf ederim." demek suretiyle hakaret ve tehdit suçlarından ayrı ayrı cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, Mahkemece sanığın söylediği sözlerin olayın gelişimi ve bütünlüğü bir arada değerlendirildiğinde kül halinde tehdit suçunu oluşturduğu gerekçesiyle tehdit suçundan mahkûmiyetine, hakaret suçundan ise yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Aşağıda belirtilen gerekçe çerçevesinde Tebliğnamede'ki onama düşüncesine iştirak olunmamıştır. 2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.02.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR