Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14532 K.2023/23090

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, dosyada yeterli delil bulunmasına rağmen sanık hakkında beraat hükmü kurulmasının usul ve Kanun’a aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Uzun zamandır birlikte yaşayan ve daha sonrasında ayrılan tarafların olay tarihinde tartıştıkları, sanığın katılanın telefonuna “Yeter a***na koyduğumun gerizekalısı, yeter ben işime mi bakacağım senle mi uğraşacağım ya!" şeklinde sesli mesajlar gönderdiği iddiasıyla hakaret suçundan kamu davası açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın aşamalarda istikrarlı beyanlarda bulunması ve katılan tarafından dosyaya sunulan ses kaydına ilişkin bilirkişi raporunun içeriğinde bir erkek şahsın iddianamedeki hakaret içerikli sözleri söylediğinin belirtilmesi karşısında; kayda alınan sesin sanığa ait olup olmadığı ses analizi yaptırılmak suretiyle araştırıldıktan ve söz konusu sesli mesajların katılanın telefonunda bulunması halinde sanığın kullanımında olan telefondan gönderilip gönderilmediği tespit edildikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR