Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14570 K.2023/22567

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, adı geçen Kanun'un 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, haklı olduğuna, atılı suçu işlemediğine, avukatlık ücretinin kendisinden tahsil edilmemesi gerektiğine, katılanın eşi ile arasında husumet olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın katılanın eşinin çalıştığı ... Cam Fabrikasında işçi olduğu ve 1 yıl kadar önce bir iş kazası geçirdiği, iş kazasından sebeple çalıştığı iş yerinden paranın tamamını alması için aynı işyerinde çalışan katılanın eşinden tanıklık yapmasını istediği fakat katılanın eşinin bunu kabul etmediği, olay günü sanığın katılanın oturduğu evin önüne gelerek bağırdığı ve balkona çıkan katılana hitaben "Senin a... içini s..., ananı s..." şeklinde sözler sarfederek hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda iddiasını tekrarlaması ve tanık R.K.'nin katılanın iddiasını doğrulaması karşısında, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği, katılanın kendisini vekille temsil etmesi nedeniyle mahkum olan sanık aleyhine vekalet ücreti verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiş ve hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verirken uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir nitelikte maddi hata olup bozmayı gerektirmediği anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR