Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14767 K.2023/23262

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, temyiz kapsamının sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin usûl ve esasa aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık ... hakkında ceza verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Taraflar arasında alacak verecek meselesi olduğu olay günü sanığın şantiyeye katılanı kastedip "Nerede o koduğumun çocuğu." dediği, katılanın oğlu A.B.'nin ne oluyor diye tepki göstermesi üzerine sanığın da yüzüne yumruk vurup basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralamak suretiyle A.B.'yi darp ettiği katılan ve sanığın konuşurken kavgaya tutuşup birbirlerine basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde kasten yaraladıkları, ayrıca sanığın katılana sinkaflı sözlerle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada birbirlerine karşı darp eylemleri nedeniyle her ikisi yönünden de haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerektiği gerekçesi ile ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 04.06.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR