Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14836 K.2023/23292

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanıklar hakkında,

1. Görevli polis memurlarına yönelik, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar ... ve ... haklarında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Katılan ...'a yönelik, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar ... ve ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası,43 üncü maddesi, 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar ... ve ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ... ve ...'ın temyiz istekleri; kararı temyiz ettiklerine vesaire yönelik olduğu, Sanık ...'nın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, tedavi gördüğüne, eylemlerinin 32 inci madde kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikayetçiler ... ve ...'in polis memuru olup, olay tarihinde devriye görevinde bulundukları, alkollü şahısların çevreyi rahatsız ettiği anonsu gelmesi üzerine olay yerine intikal ettikleri, burada sanıkların kendi aralarında kavga ettiklerinin görülmesi üzerine, polislerin uyarıda bulundukları, bu uyarı üzerine sanık ...'ın polis memurlarına hitaben "Gelin lan buraya, a.. koyduğumun polisleri, bizi siz mi alacaksızınız lan şerefsizler." dediği,

polis memurlarının şahısları tekrar uyarması üzerine bu kez tüm sanıkların polislere hitaben "a.. s.. çocukları, sizi de s. amirinizi de s. ..." dedikleri, sanık ...'ın şikâyetçi ...'ın boğazını sıkıp yüzüne ve karın bölgesine yumruk attığı, sanık ...'un şikayetçi ...'ın sağ bacağına tekmeler attığı, sanık ...'in şikâyetçi ...'in boğazını sıkıp kafasına yumruk, karın ve bacak kısımların tekme attığı, bu şekilde devam eden arbedenin gelen takviye ekipler tarafından yapılan müdahale ile sona erdiği,

ayrıca sanıkların aracı ile yoldan geçmekte olan katılan ...'ye hitaben "Senin ananı avradını s.., a.. koyduğumun çocuğu, o. ç.." diyerek hakaret ettikleri, böylece üzerine atılı suçların sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan ilamında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası yerine 267 nci maddesi olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu değerlendirilmiştir.

A. Sanıklar Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanıkların temyiz isteği yönünden,

Sanıkların savunması, şikayetçilerin beyanı, 10.11.2013 tarihli olay tutanağı, şikayetçilere ait adli raporlar ve tüm dosya içeriği karşısında, sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği hususunda ve lehe hükümlerin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanıkların temyiz istekleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair Yönlerden,

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

1. Sanıklar Hakkında Görevi Yaptırmamak için Direnme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 2. Sanıklar Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.