Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/14988 K.2023/22731

Sanığın yokluğunda verilip 28.03.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 05.04.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu belirlenmiştir. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, hakaret suçundan verilen beraat kararına münhasır olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden O yer Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında; 1. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; sanığın gönderdiği mesajlarda hakaret içerikli kelimeler kullanması ve ayrıca katılanı 14 kez arayarak rahatsızlık vermesi karşısında sanığın hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçe ile hakaret suçundan beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ile sanığın arasında önceye dayalı alacak-borç meselesinden anlaşmazlık bulunduğu, sanığın ısrarla katılanı arayarak hakaret içerikli mesajlar gönderdiği iddiasıyla kamu davasının açıldığı ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında ayrıca hakaret suçu nedeniyle dava açılmışsa da hakarete konu olan eylemin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu kapsamında değerlendirildiği, bu nedenle ayrıca hakaret suçundan dolayı sanığın cezalandırılmasının mümkün olmadığından bahisle sanıklar hakkında atılı suçtan beraat kararları verildiği belirlenmiştir. 2. Sanık savunması, katılan beyanı tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3. 09.11.2015 tarihli rızaen telefon inceleme tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın yokluğunda verilip 28.03.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 05.04.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Üzerine Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu genel ve tamamlayıcı nitelikte bir suç olup, bu suçun oluşması için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerekmektedir. Somut olay da; sanığın katılana gönderdiği kabul olunan mesaj içerikleri tahlil edilerek, hakaret suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerekirken "Sanığın hakaret eyleminin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu kapsamında değerlendirildiği" şeklindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle hakaret suçundan beraat kararı verilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden