Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/15003 K.2023/23534

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Espiye (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin,16.05.2011 tarihli ve 2010/452 Esas, 2011/379 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 7.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitlendirmeye hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 09.09.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2.Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2016 tarihli ve 2015/482 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararıyla sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün yukarıda belirtildiği şekilde aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık tarafından yeni bir suçun işlenmediğine, hakim tarafından ertelenmiş cezanın infazı için uyarıda bulunulmadığına, Espiye Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/452 Esas, 2011/379 Karar sayılı kararının gereğinin yerine getirilmediğine, usul ve esas bakımından Kanuna aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Alkollü olan sanığın, polislere hitaben "Siz kim oluyorsunuz da bizden kimlik soruyorsunuz, sizin a... koyarız, ananızı s..., bizi bu ekip otosuna kimse bindiremez" demek suretiyle hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. 2. Sanık savunması, mağdur ve katılanların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir. 3. Olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Katılanların ve mağdurun beyanları, oluş, incelenen dava dosyası içeriği karşısında; sanığın eyleminin sübuta erdiğine dair Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Temel adli para cezası gün birim sayısı yerine, yıl üzerinden belirlenerek neticeten 7.080,00 TL yerine 7.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmiş ve sanığın, hakaret eylemini, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR