Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/15012 K.2023/23559

İddianamede, sanık ...'ın, ...'e yönelik hakaret eyleminden bahsedilmemesi ve ...'ün, katılan ...'a yönelik hakaret suçunun doğrudan zarar göreni de olmaması karşısında, ...'ün davaya katılma ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat,

2. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 35 inci maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat,

3. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat,

4. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 35 inci maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan beyanlarını doğrulayan tanık anlatımlarına itibar edilmediği, sanıkların katılana vurmayı ve hakaret etmeyi alışkanlık haline getirdikleri, sanıklar ve aile fertlerinin katılana yönelik önceki benzer eylemleri nedeniyle kesinleşmiş mahkumiyetlerinin bulunduğu, katılan ile akrabalık ilişkisi bulunmayan tanıkların soruşturma aşamasında alınan beyanlarına itibar edilmesi gerektiği, bu sebeple sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararlarının bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

B. Katılan ... ve ... Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık ...'ın, ... ve ...'e yönelik hakaret suçunu işlediğinin tanık D. A. ve S. A.'nın anlatımlarıyla doğrulandığına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay tarihinde katılan sanık ...'ın köyde bulunan kahvehanede oturduğu sırada, oradan geçmekte olan katılan sanık ...'ın "Lan ..., p..., k..." şeklinde hakarette bulunduğu, ... ile ...'ün, ...'a elleriyle vurmaya çalıştıkları ancak vuramadıkları, ...'ın da ...'a vurmaya teşebbüs ettiği ve ...'a hitaben "Senin diplomanın da a... koyayım, senin de a... koyayım, erkekleri evinde buluşturmadın mı, anahtarı başkalarına vermedin mi." şeklinde hakarette bulunduğu iddia edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. ... Vekilinin Temyiz İsteği

İddianamede, sanık ...'ın, ...'e yönelik hakaret eyleminden bahsedilmemesi ve ...'ün, katılan ...'a yönelik hakaret suçunun doğrudan zarar göreni de olmaması karşısında ...'ün davaya katılma ve 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı, Mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, ...'e bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşılmakla, ... vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Sanıklar ... ile ... Hakkında Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık ...'ın 26.05.2015, sanıklar ... ve ...'ün 07.04.2015 tarihli sorguları olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

C. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince iddianamede gösterilen ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna aykırıdır. Somut olayda, iddianamenin anlatım kısmında sanık ...'ün katılan sanık ...'a hakaret ettiğine dair bir anlatım bulunmadığı, sadece sevk maddesi yazılmasının veya anlatımda suç adının belirtilmesinin dava açılması anlamına gelmeyeceği gözetilmeden, iddianamede dava konusu yapılmayan eylemden hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik ... vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Sanıklar ... ile ... Hakkında Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar ... ve ... vekilleri temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,