Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/15138 K.2023/22531

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, eylemin karşılıklı gerçekleştirildiği kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, kararın usule, kanuna ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın suçlamayı kabul ettiğine, gönderilen mail ile hakaret suçunun oluştuğuna ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılana gönderdiği "Öküz, şerefsiz, halsiyetsiz, şerefsiz köpek, ananızla kı....za kına yakarsınız" biçimindeki mesajlar ile hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre hakaretin karşılıklı olması nedeniyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ile katılanın beyanları, mesaj tespit tutanakları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın, iddianameye konu sözlerle boşandığı eşi olan katılana hakaret ettiği anlaşılmış ise de, dosyada bulunan 07.05.2015 tarihli mesaj tutanağından anlaşılacağı üzere katılanın da öncesinde sanığa "...si...r git, salak mısın, pisliksin, geri zekalı ahmak, beyinsiz vb...." biçimindeki sözleriyle hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında karşılıklı hakaret nedeniyle verilen ceza verilmesine yer olmadığı yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir, katılan vekilinin temyiz sebeplerine itibar edilmemiştir.

2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmıştır.

3.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Karşılıklı hakaret nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilirken 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yanında ilgili Kanun maddesi olarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin de yazılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetli görülmemiştir.

V. KARAR