Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/15377 K.2024/1294

Sanık hakkında mühür bozma suçundan neticeten hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında, 1. Mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 2.400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 2. İmar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sübuta, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, adına kayıtlı taşınmazda 04.02.2014 tarihinde ruhsatsız olarak zemin ve kaçak bir kat yaptığı, 22.02.2014 tarihinde ise 04.02.2014 tarihinde konulan mührü bozarak ikinci normal katı çıkmak suretiyle mühür bozma ve zincirleme imar kirliliğine neden olma suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Mühür Bozma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında İmar Kirliliğine Neden Olma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması, yapı tatil zaptı, keşif, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkumiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair Yönlerden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; bozma sebepleri dışındaki temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

a.

Sanık hakkında aynı yere ilişkin olarak düzenlen 04.02.2014 tarihli ilk yapı tatil tutanağı ile ilgili Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/39160 numarası ile soruşturmanın yürütülerek 01.12.2014 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığının açıkça incelemeye konu 18.03.2015 tarihli iddianamede belirtilmesine ve 04.02.2014, 22.02.2014 tarihli tutanakların 01.12.2014 tarihli iddianame tarihinden önce düzenlenmiş olmaları karşısında; aynı suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirilen eylemler nedeniyle ilk davanın akıbeti araştırılarak kesinleşmemiş olması durumunda davaların birleştirilmesi,

bunun mümkün olmaması halinde ise, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/04/1999 tarih ve 1999/61-74 sayılı kararında açıklandığı üzere, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi de tatbik edilerek hüküm kurulup, önceki hükümle tayin edilen sanığın cezasının mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.11.2015 tarih, 2014/12-388 Esas ve 2015/403 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere erteleme kararı ile belirlenecek denetim süresinin "cezayı aleyhe değiştirme yasağına" konu olamayacağı nazara alınarak sanık hakkında belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

c. Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d. Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle,

Hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Mühür Bozma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında İmar Kirliliğine Neden Olma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B-2) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,