Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/15474 K.2023/23782

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi, sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve Kanun’a aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde bir siyasi partinin temsilcileri olan katılanların seçim propagandası yaptıkları sırada sanıkların katılanlara yönelik “A***na koyduğumun çocukları, s**tirin gidin, şerefsiz, haysiyetsizler, provokatörler.” şeklinde sözler söyledikleri, ayrıca sanık ...’in katılan ...’ye “S**tir git, g*t herif ne müslümanı.” dediği, sanık ...’nun şikâyetçilere “Defolun, s**tir gidin, şerefsizler, provokatörler, haysiyetsizler.” şeklinde sözler söylediği, sanık ...’nun şikâyetçi ...'a yönelik “A**na koyduğum şerefsiz.” dediği iddiasıyla sanıklar hakkında hakaret suçundan kamu davaları açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemlerin sanıklar ... ve ...'nun 21.05.2015, sanık ...'in 17.09.2015, sanık ...'ın ise 25.03.2015 tarihli sorguları olduğu ve bu tarihlerden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR