Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/1606 K.2023/16449

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası,62 inci maddesinin birinci fıkrası,52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,129 uncu maddesinin birinci fıkrası ile ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, sanığın eylemini haksız tahrik altında işlemediği,katılanın sanığın kızını kaçırıp tecavüz etmediğini yasalara, usule, içtihatlara, oluşa, dosya kapsamına, yanlı ve eksik incelemeye dayalı yerel mahkeme kararının katılan lehine temyizen incelenerek bozulmasına, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan hakkında sanığın kızına karşı işlediği iddia olunan cinsel saldırı suçundan kamu davası açıldığı bu davanın duruşması sonrasında sanığın kızına yönelik eyleminin yarattığı tahrik altında katılana karşı “o.... k...., ş......, haysiyetsizler” şeklinde sözler ile hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Katılan vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları ile tanık beyanlarına göre, sanığın iddianameye konu eylemleri gerçekleştirdiği Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sair Hususlar Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun 129/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/4 üncü maddeleri gereğince doğrudan “ceza verilmesine yer olmadığına” karar vermek gerektiği gözetilmeden sanık hakkında önce cezaya hükmedilip sonra “ Ceza verilmesine yer olmadığı” şeklinde karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR