Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16282 K.2023/25588

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında;

1. Sanık ... hakkında mağdur ... A.'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına,

2. Sanık ... hakkında şikâyetçi ... C.'ye yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın 20 eşit taksitte ödenmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ün süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır. 2. Sanık ... dilekçesinde hakkında verilen kararı temyiz ettiğini ve lehine bozulmasını talep ettiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık savunmaları, mağdur, şikâyetçi ve tanık beyanları ile dosya içerisindeki sair tüm deliller birlikte değerlendirilerek; olay tarihinde çıkan yangın olayı ile ilgili olarak şikâyetçi ve mağdur polis memurlarının görevli ekibe yardıma gittikleri, olay yerinde arbede çıktığı, bu sırada sanık ...'ün başka birine vurmak isterken mağdur ... A.'nın kafasına sandalye ile vurduğu, şikâyetçi ... C.'nin de kalabalığı dağıtmak adına biber gazı kullandığı, gözüne biber gazı gelen sanık ...'in şikâyetçinin üzerine yürüyerek "Sen gaz sıkamazsın lan" diyerek sinkaflı küfür ettiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller ile mahkemenin oluşa dair kabulü karşısında, sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık ...'e yükletilen kasten yaralama ile sanık ...'e yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Seçimlik ceza öngören hakaret suçunda tercih edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılmış ve sanığın hakaret eylemini aleniyet koşullarının oluştuğu cadde üzerinde gerçekleştirmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR