Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/1637 K.2023/17785

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile sanık ... hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret ve aynı Kanun'un 265 inci maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları, sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz isteğinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. 2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, sanık ...'ın atılı suçları işlediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların alkollü şekilde araç kullandığının ihbarı üzerine şikâyetçi polis memurlarının sanık ...'ın kullandığı aracı durdurdukları, sanıkların şikâyetçilere görevi yaptırmamak için direndikleri, sanık ...'ın şikâyetçilere hakaret ettiği ve alkollü oldukları iddiası ile açılan davada, sanık ...'ın suçları işlediğine delil bulunmadığından beraatine karar verilmiş, sanık ...'ın alkolmetreye üflemeyi kabul etmemesi, hastaneye götürülen sanığın adli rapora göre alkollü olduğunun, yürüyüş ve konuşmasından belli olduğunun tespit edilmesi karşısında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Verilen Beraat Hükümleri Yönünden

1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un ilgili sevk maddelerindeki cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 08.04.2015 tarihi dikkate alınarak, suçların tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin inceleme tarihi itibarıyla gerçekleştiği belirlenmiştir.

B.Sanık ... Hakkında Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Şikâyetçilerin beyanları, bu beyanlarla uyumlu tutanak içeriği, sanığın tevilli ikrarı, adli rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediğine dair Mahkemenin kabulünde bozma sebepleri dışında hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının dayanağı olan tehdit suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında, anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2.17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 ncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 nci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 nci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 nci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa’nın 38 nci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Hükümleri Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,