Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16436 K.2023/23155

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığı, sanığın mağdurdan maddi ya da manevi bir menfaat elde etmediği, kararın usul ve Yasa'ya aykırı olup izah edilen nedenlerle bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdure G. Ç.'nin geçimini fuhuş yaparak sağladığı, ... isimli sosyal paylaşım sitesinde ''...'' takma isimli sayfadan paylaşmış olduğu telefon numarası ile müşterileri ile bağlantı kurarak otellerde buluştuğu, olay günü de yine bu şekilde telefon ile irtibat kurduğu tanık A. A. ile buluşmak için sanığın kullandığı araçla gece saat:01.00 sıralarında tanığın kaldığı otele geldiği ve tanıkla 400 TL ücret karşılığında cinsel ilişkiye girdiği, bu esnada sanığın araçla otelin çevresinde mağdureyi beklerken polis görevlilerince fark edilmesi üzerine oradan kaçtığı, sanığın bu şekilde mağdureyi fuhuş yapmak istediği otele getirip götürerek fuhuş yapmasına aracılık etmek ve yolunu kolaylaştırmak suretiyle fuhuş suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, mağdure ile tanık A. A.'nın soruşturma aşamasındaki beyanları, olay tarihli tutanak içeriği, olayın meydana geliş şekli, sanığın adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin fuhuş suçunu oluşturduğuna ve mahkûmiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sair yönlerden yapılan incelemede de hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR