Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16539 K.2023/24939

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda esas ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;

1. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 1 yıl 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; olayda masum olduğu, polisler tarafından darp edildiği, akıl hastalığının olduğu, bu nedenle cezai ehliyetinin bulunmadığı, kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurların polis olarak görevli oldukları, olay tarihinde, sanığın 131 promil alkollü olduğu, bu haldeyken mağdur polis Rasim'in silahını almaya çalıştığı, alamayınca üzerinde taşıdığı, olayda ele geçen bıçağı mağdur polislere doğru salladığı, elindeki bıçağı bırakması konusunda ikaz edilmesine rağmen eylemlerine devam ettiği, mağdur polislerden Muhammet'in sağ dirsekte ve sağ başparmakta hafif laserasyon oluşacak şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, bu sırada sanığın mağdurlara sövmek suretiyle hakaret ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği kabul olunarak ayrı ayrı mahkumiyeti yönünde hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, mağdurun aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile mağdur ... hakkında tanzim olunan adli muayene raporu, olay tutanağı ve sanığın, suç tarihinde ve halen davranışlarını yönlendirme yeteneğini kısmen ve ileri derecede etkileyecek akıl hastalığı bulunmadığı, cezai ehliyetinin tam olduğuna dair Adana Ekrem Tok Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen rapor karşısında, sanığın üzerine atılı suçları işlediği sabit görüldüğüne dair, hakkında mahkûmiyet kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Hususlar Yönünden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamların en ağır olanı tekerrüre esas alınmamış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR