Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16575 K.2023/22546

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 saylı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 120,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Sanığın sabıka kaydında adli para cezasına çevrilmiş hapis cezası içeren mahkumiyet bulunduğu, infaz tarihinin belirlenerek sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususunun tartışılmaması nedeniyle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

B. Sanığın Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz sebepleri içermeyen dilekçesiyle hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasını talep ettiği belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü tanıklar R.B. ve G.A.'nın fuhuş yapmak amacıyla mağdur G.E.'yi telefonla aradıkları, ilişkiye girmek üzere sanığın ikametinde buluştukları, sanığın da ikamette olduğu sırada kişi başı 150,00 TL para karşılığında tanıkların mağdurla evin başka odasında ilişkiye girdikleri, sanığın fuhuş için evini kullandırması karşılığında mağdurdan para aldığı, bu şekilde fuhuş için gelenlere yer temin ederek üzerine atılı fuhuş suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyizi Yönünden

Tüm dosya kapsamı, dinlenen tanıklar R.B. ve G.A.'nın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, kolluk görevlileri tarafından tanzim olunan tutanak içeriği ile mağdur G.E. ve tanıklar R.B. ve G.A.'nın anlatımlarının uyumlu olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlediği sabit görülmekle, sanığın mahkumiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir. Ancak; Adli sicil kaydındaki hükümlülüğü nedeniyle koşulları bulunmasına karşın, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR