Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16616 K.2023/24449

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın, katılanla evleneceğini söylediği halde evlenmemesi, hamile olduğunu bildiği katılan ile ilgilenmeyerek onu çaresiz bırakması nedeniyle hakkındaki kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılanın resmi evlilik akdi olmadan birlikte yaşadıkları, katılanın hamile kaldığı, sanığın evliliğe yanaşmadığı gibi hamile olan katılan ile de ilgilenmeyerek onu çaresiz bıraktığı iddiasıyla aile hukukundan doğan yükümlülüğün ihlali suçundan açılan davada Mahkeme, cezalandırmayı gerektirir her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın atılı suçlamayı inkar etmesi, katılanın ifadesinde, hamilelikle ilgili kontrollerini yaptırdığını, sanık ile arasında yaşanan tartışma neticesinde kendi rızası ile evden ayrıldığını, bir gün sonra da sanık hakkında şikayetçi olduğunu beyan etmesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde atılı suçun sanık tarafından işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delilin bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR