Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/16948 K.2023/24271

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteği, kararın yeniden incelenmesine, vesaire ilişkindir. 2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanma koşullarının oluşmadığına, sanığın eylemlerinin hakaret ve cinsel taciz suçlarını oluşturduğunun kabul edilmesi nedeniyle adı geçen Kanun'un 44 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği ağır olan cinsel taciz suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden cinsel taciz suçundan ayrıca suç duyurusunda bulunulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ile sanığın öncesinde arkadaş oldukları, katılanın başka bir bir şahıs ile yaklaşık 3 yıl önce resmi nikah yaparak evlendiği ve evlendikten sonra sanık ile hiç görüşmediği, sanığın118'li servislerden katılanın kullanmakta olduğu telefonunu öğrendiği, yaklaşık 6 ay önce "Seni seviyorum. Seninle birlikte olmak istiyorum. Kocan seni beceremiyor.

Gel seninle beraber olalım." şeklinde cinsel içerikli aramalarda bulunduğu, katılanın hakkında suç duyurusunda bulunacağını söylemesi üzerine sanığın katılandan özür dilediği, ancak aramalara ve mesaj göndermelere devam ettiği, son olarak suç tarihinde katılana mesaj tespit tutanağında tespit edilen 11 adet mesajı göndermek suretiyle hakaret ettiğinden bahisle açılan davada Yerel Mahkemece sanık ikrarı, mesaj tespit tutanağı ve katılan beyanına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda iddiasını tekrarlaması, mesaj tespit tutanağı içeriği ve sanığın ikrarı karşısında, üzerine atılı hakaret suçunu işlediği anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği ve Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Sanığın aynı gün, yaklaşık 2 saatlik bir zaman dilimi içerisinde gönderdiği mesajlarda hakarette bulunması biçiminde gerçekleşen eylemlerinin aynı suç işleme kararının icrası kapsamında ve birbirinin devamı niteliğinde olduğu bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, adı geçen maddenin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR