Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/17782 K.2023/25200

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel mahkeme kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri; mağdurun sanıkla beraber bu işi yaptığı, aynı evde kaldıkları, evi beraber tuttukları, yeterince sorgu yapılmadığı için bu durumun ortaya çıkarılmadığı, kira parasını ortak verdikleri, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin ve lehe hükümlerin uygulanmamasının kanuna aykırı olduğu, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve mağdurun fuhuş yapmak suretiyle geçimlerini sağladıkları, olay günü fuhuş yapıldığı ihbarı üzerine kolluk tarafından yapılan araştırmada söz konusu yeri sanığın kiraladığı, tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde tanıklardan ... K. sanık ile irtibata geçtiği ve olay yerine tanıkların birlikte gittikleri, tanık ... K.'nın mağdurla, tanık ... K.'nın ise sanıkla para karşılığında cinsel ilişkiye girdikleri, ücretin sanık tarafından alındığı, her ne kadar sanığın kendisi de bu işi yapıyor ise de; mağdurun fuhuş yapmasına yer ve imkan sağlayarak ve müşteri temin ederek aracılık ettiği, eyleminin tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ve müdafinin bozma sebepleri dışındaki temyiz istekleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın, savunmasında suça konu olayın meydana geldiği evi mağdurla ortak kiraladıklarını, fuhşa aracılık etmediğini, tanığın aradığı hattı mağdurun kullandığını belirtmesi, tanık ... K. soruşturma beyanında ilişkiye girmeleri karşılığında parayı mağdura verdiğini beyan ederken, kovuşturmada ise sanığa verdiğini belirtmesi, tanık ... K.'nın ise parayı tanık ... K.'nın mağdura verdiğini belirtmesi karşısında; beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, mağdurun tanık sıfatıyla çağrılması ve sanıkla oturdukları evin kirasını ortak karşılayıp karşılamadıkları hususunun sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de;

a. 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin birinci fıkrasında hapis cezasının yanında adli para cezası da öngörülmesine karşın, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi,

b.Uygulama maddesine maddi hata sonucu 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası yerine birinci fıkrasının yazılması,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR