Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/1799 K.2023/15371

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan ise, bu Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, cezayı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, "Tüm dosya kapsamına göre; olay günü mağdur ile kardeşinin yolda gitmekte iken sanığın onları durduğunu ve mağdurun yanağına tokat attığı, mağdurun sanığa neden bana vuruyorsun diye bağırdığı, sanığın bu sefer de bıçak çıkardığı ve mağduru kovaladığı ayrıca küfür ettiği, sanığın bir süre sonra yakalandığı ve üzerinden bıçak çıktığı bu kapsamda sanık hakkında mahkememize kamu davası açıldığı, sanığın kısmi ikrarı, mağdurun alınan doktor raporunda iddiası ile uygun olacak şekilde, yüzünde kızarıklık olduğunun ve BTM ile giderilebileceğinin belirtildiği, ...

Kiriminal Polis Laboratuvarından alınan rapora göre, sanığın üzerinden çıkan bıçağın, 6136 sayılı yasa kapsamında yasak bıçaklardan olduğunun belirtildiği, tanık anlatımlarının da mağdurun beyanı ile uyumlu olduğu, yine teşhis tutanağı ile mağdurun sanığı teşhis ettiği dikkate alındığında sanığın üzerine atılı hakaret, kasten yaralama, 6136 sk muhalefet suçlarını işlediği yine her ne kadar sanık hakkında mağduru silahla kovalaması ve tanık ...'nin sanıktan bıçağı alması şekildeki eyleminden dolayı silahla tehdit suçundan kamu davası açılmışsa da sanığın kastının yaralamaya mı yoksa tehdit suçuna mı yönelik olduğu anlaşılamadığından,

bu durum sanık lehine yorumlanarak sanığın eyleminin "Kasten Yaralama Suçuna Teşebbüs” kapsamında kaldığı kanaatine varılmış, mağdurun yaşı dikkate alınarak sanığa Türk Ceza Kanunu 86/3-b maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmiş, mağdur ve tanık anlatımları dikkate alındığında mağdurun, sanığa yönelik haksız hareketi olduğu tespit edilemediğinden sanık hakkında Türk Ceza Kanunu 29 uncu madde uygulanmamıştır" şeklindeki gerekçeyle mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümler, başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın duruşmalardan bağışık tutulma talebinde bulunmaması karşısında, hükümlerin verildiği 02.03.2016 tarihli son oturumda SEGBİS yoluyla veya bizzat duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hükmün verilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR