Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18093 K.2023/25571

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında; görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, atılı suçu kabul etmediğine, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın olay tarihinde ...

Jandarma Karakol Komutanlığı'nda görev yaptığı, olay günü tanık G.P.'nin başka bir olaydan dolayı ifadesi alındıktan sonra evine bırakıldığında, ev sahibi tarafından bir şahsın eve tırmanarak girdiğinin bildirilmesi üzerine eve girildiği ve evde sanığın yatak odasında saklanmış bir şekilde bulunduğu ve kaçmak istediği, bu sırada katılanın sanığı yakalaması üzerine sanığın katılanın kollarını tırnakları ile çizdiği ve bileğini büktüğü, katılan hakkında alınan adli raporuna göre basit tıbbi müdahale ile iyileşir ölçüde yaralandığı,

bu nedenle sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada, katılanın aşamalardaki beyanları ile tanık G.P.'nin beyanlarına ve alınan adli muayene raporuna göre sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV.GEREKÇE

1. Sanığın yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında verilen 18.06.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR