Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18117 K.2023/25449

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2013 tarih, 2012/102 Esas, 2013/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hayasızca hareketlerde bulunma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 225 inci maddesi ve adı geçen Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı yazılı Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, yaptığından pişmanlık duyduğuna, arkadaşının kendisini zorladığına ve mağdur olduğuna, vesaire ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

Olay günü ... ... Bulvarı ... Sitesi civarında temyiz dışı sanıklar ... G. ile ... G.'nin birlikte dolaştıkları sırada diğer sanık ...'ü gördükleri, sanık ... G''nin, sanık ...'e yaklaşarak "... ile birlikte olmak ister misin." diye sorduğu, teklifi kabul edildiğinde "Bizi takip et." diye söylediği ve ücret konusunda pazarlık yaptıkları, 20,00 TL'ye anlaştıkları ve üçünün birlikte ... Mahallesi ... Cad.

No:... adresinde tamamlanmamış inşaat halindeki binaya girdikleri, temyiz dışı sanık ... G.'nin parayı teslim aldığı ve karşılığında prezervatif verdiği, sanık ... ile mağdur sanık ... G'nin tamamlanmamış inşaat içerisinde cinsel ilişkiye girdikleri, ve mağdur sanık ... G. ile sanık ...

G'nin inşaattan hızlı adımlarla ayrıldıkları ve sanık ...'ün de inşaatın zemin katında pantolonunu giymeye çalıştığı sırada buradan geçen kolluk ekibince görülüp yakalandıkları iddiasıyla sanık hakkında hayasızca hareketler suçundan açılan davada Yerel Mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2013 tarih, 2012/102 Esas, 2013/353 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın sanığın yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın, sanığın bildirdiği adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi yerine, daha önce bu adrese tebligat da yapılmamasına karşın, yine aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesine göre tebliğ çıkartılmış olması nedeniyle yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğu,

bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin de işlemeye başlamayacağının anlaşılması karşısında.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04/10/2018 tarihli ve 2017/8-952 esas, 2018/403 sayılı kararında da açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı, denetim süresi başlamadığı için de, bu süre içerisinde kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması koşullarının bulunmadığı cihetle, Yerel Mahkemece verilen 03.03.2016 tarihli 2016/43 esas ve 2016/128 karar sayılı hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu,

hukuki değerden yoksun olan mahkumiyet kararının da dava zamanaşımını kesmeyeceği ve bu nedenle dava zamanaşımını kesen son işlemin, sanığın savunmasının olduğu anlaşıldığından, sanığın 15.07.2013 tarihli savunmasına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,