Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18212 K.2023/24643

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 203 üncü maddenin birinci fıkrasında düzenlenen imar kirliliğine neden olma, mühür bozma suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıklar hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğu, kararın bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şüphelilerin 2013 yılı sonlarında belediyeden herhangi bir tadilat ruhsatı almadan ve önceki ruhsatına aykırı şekilde bina üzerinde tadilat yaparak 2 nci katın ön ve arka kısımlarında bulunan balkonları uzattıkları, teras alanında ise kapalı alan yaptıkları, belediye görevlilerince yerinde tespit yapılarak inşaatın durdurularak mühürlendiği, inşaatın 30 gün içinde inşaat sahibince ruhsata uygun hale getirilmesi aksi halde yıkılacağı konusunda encümen kararı alındığı, bu encümen kararının tebliğ edildiği,

şüphelilerin bu tatil zaptına ve encümen kararına rağmen inşaata devam ederek inşaatı tamamladıkları, belediye görevlilerince yapılan tespitte inşaatın ruhsata uygun hale getirilmediği gibi tamamen bitirildiğinin tespit edildiği, İlçe jandarma komutanlığına yaptırılan tespitte de inşaatın tamamlandığı belirtilerek inşaatın son haliyle fotoğraflandığı, dosyada mevcut binaya ilişkin tatil zaptı tarihindeki ve jandarma tarafından yapılan tespit tarihindeki fotoğraflar karşılaştırıldığında binanın tatil zaptı döneminde inşaat halinde olduğu,

sonraki jandarmanın çekmiş olduğu fotoğraflardan anlaşılacağı üzere binanın tamamen tamamlandığı iddiasıyla açılan davada sanıkların cezalandırılmasını gerektirir mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların yargılamaya konu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların 08.07.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR