Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18383 K.2024/113

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında;

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 129 uncu ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları uyarınca 4 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle de hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 29 uncu ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle de hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, müştekilerin beyanlarına itibar edilmemesi ve hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna, usul ve Kanun’a aykırı olan kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile temyiz dışı sanığın olay günü semt pazarında sebze meyve satmak üzere tezgah açtıkları, pazarın kapanma ve toplanma saati geldiğinde görevli zabıta memurları olan şikâyetçilerin kontrol için pazara geldikleri, sanıkların tezgahının toplanmadığını görmeleri üzerine uyardıkları sırada sanıklar ile şikâyetçiler arasında tartışma çıktığı, sanıkların şikâyetçilere hitaben "Ataşehir Belediyesi değil, bütün belediyeler gelse tezgahlarımızı kaldıramaz" şeklinde sözler söyledikleri, diğer pazar esnafına da, "Saldırın bu köpeklere, hadlerini bildirin, hepsini hastanelik edin, öldürün." şeklinde sözler söylemeye devam ederek ellerine geçen eşyalarla şikâyetçilere vurmaya başladıkları iddiası ile açılan davada, Mahkemece sanığın eylemleri sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın savunması, şikâyetçilerin beyanları, adli muayene raporları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın şikâyetçilere yönelik hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediğine,

Mahkemece kabul olunan maddi vakıaların Kanun’daki tipiklik unsurunu kapsadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması sırasında yapılan indirim oranında bir isabetsizlik bulunmadığına, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebinin uygulanmasına ve diğer lehe hükümler yönünden ise yasal imkan bulunmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın eylemlerini altı şikâyetçiye karşı silahlatan sayılan sopayla gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, görevi yaptırmamak için direnme suçu açısından 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 43 üncü maddesinin uygulanmaması, hakaret suçu açısından ise 43 üncü maddesinin uygulanması sırasında alt sınırdan uzaklaşılmamasının,

Hakaret suçunun işlendiği yer itibarıyla aleniyet unsurunun gerçekleştiğinin gözetilmemesinin,

5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 43 üncü maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim yapılırken hapis cezasının 10 ay yerine 5 ay olarak hesaplanması nedeniyle 62 nci maddesi uyarınca yapılan indirim sonucunda sanık hakkında neticeten 8 ay 10 gün hapis cezası yerine 4 ay 5 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayininin,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR