Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18588 K.2023/26342

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında, 1. Kasten Yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca, 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca, 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; gerekli hususlar araştırılmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeyle talep ve beyanlarının gözardı edilerek hükmün verildiğine, lehine karar verilmesi gerektiğine, bu nedenlerle ve resen görülecek nedenlerle usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın ... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nde polis memuru olarak görev yaptığı, bir mağazada meydana gelen hırsızlık olayına müdahale etmek için resmi ekip otosu ile olay yerine gittiği, işlemleri tamamladıktan sonra ekip otosu ile caddeye çıkmak istediği, geri geri manevra yaptığı sırada sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile katılanın caddeye çıkmasını engelleyecek şekilde sıkıştırması nedeniyle aralarında çıkan tartışmada sanığın katılana yönelik "Sok...n. salağı, ben bu işi 27 sene yaptım, böyle mi çıkılır?" diyerek katılana hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada, katılanın aşamalardaki beyanları ile tanıklar A.B., İ.A., E.K.'nin beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanığın atılı suçu kabul etmediği anlaşılmıştır.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları uyumludur.

4. Tanıklar A.B., İ.A. ve E.K.'nin beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosya kapsamına, katılanın aşamalardaki beyanları ile tanıklar A.B., İ.A. ve E.K.'nin beyanlarına göre sanığın iddianameye konu sözleri söylediğine ve engel sabıkası bulunması ve sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un üçüncü maddesinin (a) bendinde düzenlenen hakaret suçunda mağdur kamu görevlisi olup kamu görevlisinin, anılan Kanun'un altıncı maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde “kamusal faaliyetin yürütülmesine atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi” olarak tanımlanması, dolayısıyla her olayda, mağdurun kamu görevlisi olup olmadığının anılan maddedeki tanım çerçevesinde belirlenmesi gerektiği, ayrıca hakaretin yerine getirilen kamu görevi nedeniyle yapılması, kamu görevi ile hakaret eylemi arasında nedensellik bağının bulunması gerekir.

Somut olayda, katılanın görevini tamamladıktan sonra ekip otosuyla park yerinden çıkması aşamasında sanık ile yaşadıkları tartışmada, sanığın katılana yönelik sözlerinin katılanın görevinden kaynaklanmadığı, kamu görevi nedeniyle olmadığı anlaşıldığından, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi

Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,