Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18683 K.2024/125

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi, kendisinin de sanığa hakaret ettiğine dair yeterli delil bulunmadığı halde karşılıklı hakaret nedeniyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin usul ve Kanun’a aykırı olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın yeğeninin firari olması nedeniyle yerini bilebileceğini düşündüğü katılan ile mesajlaştığı, sanığın kullandığı telefondan katılanın telefonuna "Kocanı bir çok kişi ile aldattın, başkasından çocuk peydahladın." , "Si***mede ben de yardımcıyım sana..." ,"si**mişsin tikilmişsin elalemin namuslu karısıyla mukayese ediyorsun..." şeklinde mesajlar gönderdiği iddiasıyla kamu davası açılmış ve yargılama sonucu hakaret suçunun karşılıklı işlendiği kabul edilerek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mesaj döküm tutanağı, sanığın savunması, katılanın beyanı ve tüm dosya kapsamı karşısında, hakaret eyleminin karşılıklı olduğuna dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR