Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18809 K.2023/26085

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında; 1.Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 3.000,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına ve 20 eşit taksitlendirmeye, 2.Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 7.080,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitlendirmeye, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kasıtlı bir hareket yapmadığına, jandarma personeli olması nedeniyle olayı büyüten katılanın alkollü olduğunu iddia etmişse de raporda alkollü olmadığı ortaya çıktığında suçluluk psikolojisiyle hakkında şikayetçi olduğuna, ekip arabasında ses ve görüntü kaydı olup olmadığı araştırılmadan eksik incelemeyle karar verildiğine, tanıkların katılanın ekip arkadaşları oldukları ve tarafsız olmadıklarından beyanlarına itibar edilemeyeceğine, katılanı yaralamadığı ve dosya kapsamında katılanın yaralandığına dair darp raporu olmadığı halde hakkında yaralamadan verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

kendisinin de kolluk personeli olduğuna, neyin suç olup olmadığını iyi bildiğine bu nedenle meslektaşına karşı suç işlemesinin mümkün olmadığına, resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde yapılan radar uygulamasında sanığın sevk ve idaresindeki aracın hız ihlali yaptığı anonsu üzerine bahse konu aracın polis memuru katılanın da içinde olduğu denetim yapan ekip tarafından durdurulduğu, katılanın hız ihlali nedeniyle ceza kesileceğini bildirip sanıktan evraklarını istediği, sanıkla katılan arasında cezanın miktarı hususunda anlaşmazlık ortaya çıktığı, katılanın yasal ceza miktarını uygulayarak ceza makbuzunu sanığa tebliğ ettiği, bunun üzerine sanığın sinirlenerek aracına binip süratli bir biçimde aracını hareket ettirdiği, aracın aynasının katılana değdiği, bunun üzerine katılanın tekrar sanığı durdurduğu,

sanığın katılanın üzerine yürüyüp katılanı iteklediği ve sinkaflı sözler söylediği, bu suretle kasten yaralama ve hakaret suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık savunması, katılan ve tanıklar S.Ş. ile İ.Ö.'nün beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir. 3. ... Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliğinin 22.01.2016 tarihli yazısıyla ekip aracına ait ses ve görüntü kaydının olmadığının bildirildiği anlaşılmıştır. 4. Olay tutanağı ve sanığa ait adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Katılan beyanı ve bu beyanı doğrulayan tanık S.Ş.'nin anlatımları, oluş, incelenen dava dosyası içeriği karşısında, sanığın hakaret eyleminin sübuta erdiğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,