Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18851 K.2023/25541

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve temyiz isteminin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlı imar kirliliğine neden olma suçundan açılan kamu davasında; aynı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; katılan idare lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında düşme kararı verilmesine ve bu nedenle vekalet ücretine de hükmedilmemesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hüküm kısmında dayanak Kanun maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının yazılmaması, dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR