Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18857 K.2023/26298

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 233 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlı aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan açılan kamu davasında; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekillerinin temyizi, suçun sübut bulmasına rağmen Mahkemece verilen beraat kararının hatalı olduğuna vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde karı koca olan taraflar arasında görülmekte olan boşanma davasında katılan lehine olacak şekilde tedbir nafakasına hükmedildiği, sanığın nafaka borcunu ödememesi sebebiyle İcra Mahkemesince tazyik hapsine mahkûm edildiği, böylelikle sanığın aile hukukundan kaynaklanan bakım yükümlülüğünü yerine getirmeyerek üzerine atılı suçu işlediği iddasıyla açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılan vekillerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanık savunması, katılan beyanları, Mahkeme kararları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın beraatine hükmedilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR