Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/19059 K.2023/25677

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile, sanık ... hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat, sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin birinci maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin, sanıkların eylemlerinin görüntü kayıtlarıyla sabit olmasına karşın verilen beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, resen belirlenecek nedenlerle kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tarafların iş yeri komşusu oldukları, olay tarihinde katılanın sanık ...’ya “Ya içeri girilecek ya da bugün buraya polis dayayacağım.” demesi üzerine sanığın "O parmağı şeyine sokarım şeyine." şeklinde sözlerle karşılık verdiği, sanık ...'nın da katılanı kastederek "Tahrik ediyor sizi niye şey yapıyorsunuz ki, kudursun." dediği iddia olunmuş, ancak Yerel Mahkemece sanık ...'nın üzerine atılı hakaret suçu açısından yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı, sanık ... üzerine atılı hakaret suçunun haksız fiile tepki olarak işlediği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık savunması, katılanın anlatımı, tanık beyanı, kamera görüntülerini içerir bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, ceza verilmesine yer olmadığı yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, Sanık hakkında kurulan hükümde hakaret suçunun haksız fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken uygulama maddesinin yazılmaması dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında, katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,