Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/19297 K.2023/25981

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada Mahkeme, aynı eylem nedeniyle açılmış bir davanın bulunduğu gerekçesiyle davanın reddi kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın aynı eyleminden dolayı Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan davada 25.12.2012 tarih ve 2012/496 E., 2015/1042 K. sayılı ilam ile verilen beraat kararın 13.10.2014 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında davanın reddi kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR