Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/19491 K.2023/26578

Sanığın yokluğunda verilip 01.06.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 09.06.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında; 1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın telefonla şikâyetçiyi arayarak cevap alamaması üzerine tehdit içeren mesajlar çekmesi karşısında telefonla aramanın sair tehdit suçunun unsuru olduğu, ayrıca kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan hüküm kurulamayacağı ve çekilen mesaj içeriklerinde hakaret içeren bir söz bulunmaması, sanığın kendisine gelen fotoğrafları mahiyetini araştırmak için eski eşine gönderdiği, onu fuhuş yapmakla suçlamadığı gözetilmeden kişilerin huzur ve sükununu bozma ve hakaret suçlarından mahkûmiyet kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğundan bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık savunması, şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki anlatımı, mesaj ve arama tespit tutanakları,olayın gelişimi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eski eşi olan şikâyetçiyle tekrar birleşmek istediği şikâyetçinin kabul etmemesi üzerine sanığın şikâyetçiye ait olduğunu iddia ettiği dosyada mevcut olan fotoğrafları göndermek suretiyle şikâyetçiyi fuhuş yapmakla suçlayarak hakaret ettiği, şikâyetçinin cep telefonunu defalarca arayarak rahatsız ettiği, huzurunu bozduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın yokluğunda verilip 01.06.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 09.06.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün aynı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığın kendisine bir başkası tarafından gönderilen ve şikâyetçiye ait olduğunu düşündüğü çıplaklık içeren fotoğrafı, şikâyetçiye mesaj olarak göndermesi şeklinde gerçekleşen eyleminin somut bir fiil veya olgu isnadı olmaması karşısında hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma ya da aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapılmasının yeterli olmadığı, eylemlerin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükûnunu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda; şikâyetçi ile sanığın boşandıkları, kızlarının velayetinin şikâyetçide olduğu, sanığın olay tarihinde kendisine ait numaraya, telefonunda ... olarak kayıtlı bir numaradan eski eşi olan şikâyetçinin uygunsuz hayat yaşadığına, müşterek kız çocuklarını da bu hayata sürükleyebileceğine dair mesaj gelmesi üzerine bu konuyla ilgili konuşmak amacıyla şikâyetçiyi aradığı yönünde savunmada bulunması ve sanığın savunmasını destekleyen 11.02.2015 tarihli telefon inceleme tutanağı karşısında, sanığın huzur ve sükunu bozma saikinin ne şekilde oluştuğu açıklanmadan yetersiz gerekçe ile mahkûmiyet kararı verilmesi,

3. Kabule göre de;

Hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından.

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 saıylı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle kararda hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Sanık Hakkında Hakaret ve Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İsteği Yönünden