Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/19647 K.2024/514

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, duruşmalardan yöntemince haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören şikâyetçi vekilinin karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan açılan kamu davasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Şikâyetçi vekili 04.04.2016 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, şikâyetçiye hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; Yerel Mahkemece beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar gören şikâyetçiye davaya katılma ve şikâyetçiler için öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan, yokluğunda karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234 üncü maddelerine aykırı davranılması, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR