Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/19714 K.2023/25999

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 7.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Tebliğnamede kararın bozulması gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, haksız verilen cezaya dair hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, hakkında yapılan artezyen suyunu sokağa akıttığı yönündeki ihbar üzerine olay yerine gelen zabıta memuruna "Yaz tutanağını s...ir ol git." biçimindeki sözü ile hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanığın bu suçtan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Şikayetçinin kendisine sanık tarafından hakaret edildiği yönündeki iddiasının, tanık zabıta memuru tarafından da doğrulanması, kamu görevlisi olan şikayetçi ile tanığın, sanığa suç isnadında bulunmasını gerektirir bir durumun tespit edilememesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, iddianameye konu edilen sözlerle görevli zabıta memuruna yönelik atılı suçu işlediği sübuta eren sanığın cezalandırılması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, adli para cezasının ertelenmesi yasal olarak mümkün olmadığından yerinde görülmeyen sanığın temyiz istemi ile tebliğnamedeki görüşe de itibar edilmemiştir.

2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Seçimlik ceza öngören hakaret suçunda tercih edilen hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR