Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20045 K.2024/396

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, kendisinin sanığa hakaret etmediğine, ceza verilmesine yer olmadığı koşullarının oluşmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın internet Postası Burdur Gazetesinin yöneticisi olduğu, Burdur Orman İşletmesine ait bir arsa ile bina yapımı işini becayiş ile alan ve firma işlerini takip eden kişilere yönelik haber yaptığı, bu haberden etkilenen ve kızan sanığın katılanın kullandığı telefondan arayarak "O senin ananı avradını sinkaf ederim, o... çocuğu, hayvan herif." diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece katılan beyanı, sanığın kaçamaklı ikrarı ve ses kaydının çözümüne ilişkin tutanağa göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya içerisinde yer alan 20.04.2016 tarihli ses kaydının çözümüne ilişkin bilirkişi raporuna göre, sanığın katılana hakaret etmesi üzerine, katılanın sanığa "Terbiyesiz herif, lan." dediği, katılanın söylediği sözlerin hakaret niteliğinde olmadığı, kaba söz ve nezaket dışı hitap tarzında olduğu bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca karşılıklı hakaretin oluşmadığı gözetilmeden bu fıkraya dayanılarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin uygulanması ve aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR