KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/20056 E., 2024/16 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ocak 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/588 E., 2016/558 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
401 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın atılı suçu işlediğinin tanık beyanlarıyla sabit olmasına karşın beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III.OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde ..... mahallesi, .....Ekmek fabrikası arkasında bulunan çocuk parkında, alkol alıp çevreyi rahatsız eden şahısların olduğunun bildirilmesi üzerine, İlçe Emniyet Müdürlüğünde görevli polis memurlarının olay yerine gittikleri, olay yerinde bulunan şahısların uyarıldıkları, sanığın polis memurlarına "Siz gelmeseydiniz, polis ... ve ... gelseydi onların g... sinkaf ederdim." demek suretiyle polis memurlarına hakarette bulunduğundan bahisle açılan davada Yerel Mahkemece sanığın beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.12.2015 tarihli savunması olduğu ve bu tarihten itibaren, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/20056, K. 2024/16, 8 Ocak 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama