Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20090 K.2024/967

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, tanık B.T.'nin savcılık anlatımı karşısında sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi yerine beraat kararı verilmesi usul ve esas yönünden Kanun'a aykırı bulunduğundan kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Akhisar Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın katılana hitaben "Yatacaksan adam gibi yat, yatmayacaksan s..tir git, allahını kitabını s..rim, terbiyesizlik yapma." diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın katılana hitaben "Senin Allahını kitabını." dediği ve bu nedenle atılı suçun unsurlarından olan "sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldırma"nın gerçekleşmediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, katılan beyanı, tanıklar B.T. ve F.B.'nin aşamalardaki beyanları, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR