Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20110 K.2024/1454

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve esası belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 129 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2021 tarih ve 2016/253965 sayılı Tebliğnamesiyle hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği halde mahkumiyetine karar verildiği, hakaret suçunun karşılıklı işlendiği, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği halde uygulanmadığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde saat 04:00 civarında 217 promil alkollü olarak, şikayetçi polislerin görev yaptığı polis merkezine giderek, kredi kartının çalındığını ve kendisine zorla senet imzalatıldığını söylediği, ancak çelişkili beyanda bulunması nedeniyle, olayın açıklığa kavuşturulması için polislerin kendisine başkaca sorular sorulmasına kızarak şikayetçi polis ...'a hitaben "Şerefsiz, si..rim senin gibi polisi, or...pu çocukluğu yapma." ve "Seni si..cem şerefsiz,.. seni sürdürecem, köpek." şeklinde sözlerle hakaret ettiği, diğer şikayetçi polis ...'un sanığı sakinleştirmeye çalıştığı ancak sanığın bu kez ...'a hitaben "Sen ne biçim amirsin,

şerefsizlik yapma." şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, şikayetçi polislerin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile dinlenilen tanıklar G.G., A.E. ve Y.D.'nin beyanlarının şikayetçilerin anlatımıyla uyumlu olduklarının anlaşılması, daha önceden sanıklarla aralarında husumet bulunmayan şikayetçi polislerin ve tanıkların sanık hakkında iftira atmalarını haklı gösterecek her hangi bir neden bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin sanık hakkında uygulanmış olduğu, olayda karşılıklı hakaretin oluşmadığı anlaşıldığından hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Hususlar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanabileceğine yönelik düzenlenme karşısında, sanık hakkında uygulanması gereken 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış olması dikkate alınarak, basit yargılama usulünün sanık hakkında uygulanması için aranılan koşulların oluşmadığı belirlendiğinden, Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın hakaret eylemini aleni yer olan emniyet merkezi girişinde işlemesine rağmen aynı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla ve sanık hakkında hangi ilamın tekerrüre esas alındığı kararda gösterilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında resen dikkate alınabileceği belirlenerek, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR