Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20134 K.2024/233

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında;

1.Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 ve 52 inci maddeleri uyarınca neticeten 7.080,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitlendirmeye,

2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 3.000,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına ve 20 eşit taksitlendirmeye,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; verilen kararın usule, esasa ve yasaya aykırı olduğuna, herhangi bir tehdit eyleminin olmadığına, cebir kapsamına girebilecek bir temasının da söz konusu olmadığına, bu konuda katılan beyanı dışında delil olmadığına, katılana yönelik hakaretinin bulunmadığına, kendi arkadaşına hakaret ettiğine, tanıkların ve diğer sanığın beyanlarında da kendisinin hakaret ettiğine dair bir anlatımın bulunmadığına, atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü sanığın hastanede taşkınlık yapması üzerine hastane polisi olan katılanın geldiği, sanığın görür görmez katılana küfür ettiği, tekme attığı ve kendisinin çıkarılmasına engel olmaya çalıştığı, katılanın olay yerine ekip çağırdığını öğrenen temyiz dışı sanık M.D.'nin sanık hakkında işlem yapılmasını engellemek için katılanı tehdit ettiği, sanığın hakaret eylemini herkesin kullanımına açık olan acil serviste alenen gerçekleştirdiği, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının şartlarının oluşmadığı, böylece sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık savunması, katılan ve tanıklar F.Ş. ve A.E.'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3.CD izleme tutanağı ve sanığa ait adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Katılan ve tanıkların aşamalardaki beyanları, CD izleme tutanağı, oluş, incelenen dava dosyası içeriği karşısında, sanığın eylemlerinin sübuta erdiğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçları yönünden; ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

a. Sanığın hakaret eylemini, hastane acil servis muayene odasında gerçekleştirmesi karşısında, aleniyet unsurunun olayda gerçekleşmediği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması,

b.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2.) paragrafında açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği "hakaret suçundan kurulan hükümden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının tatbikine dair kısım çıkartılıp verilen sonuç cezanın neticeten 6,080,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi" ve "görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması" suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,