Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20174 K.2024/3149

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanıklar hakkında; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin; çevreyi kirlettiği tespit edilen firmanın suç tarihine kadar sanıklar tarafından işletildiği hususunda ihtilaf bulunmadığına, çevrenin kirletilmiş olduğunun Saruhanlı Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından da tespit edildiğine, tüm dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçları işlediklerinin sabit olduğuna, yetersiz gerekçeyle beraat hükümleri verildiğine, bu ve resen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklardan, ...'ın 16.08.2011 tarihinde Büyükbelen Mahallesinde kiraladığı yerde oğlu diğer sanık ... adına ".... Turşu Fabrikası" kurarak birlikte işletmeye başladıkları, daha sonra bu yerin işletme hakkını 14.03.2012 tarihli Kemalpaşa .... Noterliği tarafından düzenlenen sözleşme ile diğer sanık ... Hayvancılık Turizm Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd.

Şti. yetkilisi ...'a devrettiği, bu tarihten sonra .....tarafından işletildiği, şirkette yapılan denetimlerde, 28.06.2011 tarihinde iş yeri açma ve çalışma ruhsatının alındığı, 16.08.2011 tarihinde bu yerle ilgili sanık ... adına işletme kayıt belgesinin düzenlendiği ve sanık ...'nın söz konusu yerde turşu üretimine başladığı, işletmenin sanık ... tarafından işletildiği dönemde turşu fabrikasının atık sularının herhangi bir arıtma işleminden geçirilmeden deşarjı yapıldığı iddiası ile zeytinlik ve tarım arazilerine zarar verdiğinin ihbarı üzerine, 14.03.2012 tarihinde Kemalpaşa .....

Noterliğinin ....yevmiye no'lu işletme hakkı devri sözleşmesi ile ... Hayvancılık Turizm Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd.

Şti.'ne işletme hakkının tamamı ve içinde bulunan bilumum demirbaşları ile birlikte devir ve teslim ettiği, çevrenin kirletilmiş olduğunun Saruhanlı Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.04.2012 tarih, 2012/26 Değişik iş sayılı kararı ile tespit edildiği, tespit tarihi olan ile 05.04.2012 tarihi ile sanık ...'nın işletmeyi devrettiği tarih olan 14.03.2012 tarihi dikkate alındığında, 05.04.2012 tarihinde işletmenin sanık ...'un yetkili ve sorumlusu olduğu .....

Hayvancılık Turizm Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nce işletildiği anlaşıldığından yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatlerine karar verilmiştir.

2. Sanıklar atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 3. 27.02.2012 tarihli denetim tutanağı, 14.03.2012 tarihli tutanak ile tanık M.M.'nin beyanları, kolluk araştırma tutanakları, Kemalpaşa ....Noterliği tarafından düzenlenen işletme hakkının devrine dair sözleşme, 09.02.2016 tarihli bilirkişi raporu dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Hükmün kesinleşmesi ile birlikte .... isimli şahsın da suç tarihinde turşu fabrikasında üretim yapmış olması ihtimalinin bulunması nedeniyle suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemece yapılan suç duyurusu neticesinde dava açılması durumunda dosyalar birleştirilerek tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucu sanıkların, yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden sorumluluğu tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken haklarında yetersiz gerekçe ve eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR